Gleby piaszczyste są jednymi z najtrudniejszych do prowadzenia rabat bylinowych. Szybko przesychają, słabo zatrzymują składniki pokarmowe i mocno reagują na długie okresy bez opadów. Mimo to, przy właściwym podejściu, mogą stać się dobrym miejscem dla wielu bylin – pod warunkiem, że są odpowiednio dobrane i posadzone.
1. Zrozumienie problemu gleb piaszczystych
Gleby piaszczyste charakteryzują się:
-
bardzo szybkim odpływem wody,
-
niską pojemnością wodną,
-
dużymi wahaniami temperatury w strefie korzeniowej.
W praktyce oznacza to, że nawet po obfitym deszczu wilgoć znika w krótkim czasie, a rośliny szybko wchodzą w stres suszy.
2. Dobór bylin – klucz do sukcesu
Na glebach piaszczystych sprawdzają się byliny odporne na suszę.
-
o głębokim lub silnie rozbudowanym systemie korzeniowym,
-
tolerujące okresowe przesuszenie,
-
niewymagające stałej wilgotności.
Byliny wymagające stale wilgotnego podłoża, nawet jeśli początkowo dobrze wyglądają, zwykle wypadają po 1–2 sezonach.
Dobrym przykładem bylin znoszących suszę są m.in.
-
czyściec wełnisty (Stachys byzantina).
3. Przygotowanie miejsca przed sadzeniem
Na glebach piaszczystych nie sadzi się bylin „w czysty piasek”. Przed posadzeniem należy:
-
poprawić strukturę gleby dodatkiem materii organicznej,
-
unikać zbyt lekkiego i sypkiego podłoża w strefie korzeniowej,
-
zadbać o głębsze przygotowanie miejsca, nie tylko powierzchniowe.
Dobrze przygotowane stanowisko pozwala roślinie szybciej się ukorzenić i lepiej przetrwać pierwsze sezony.
4. Sadzenie – głębiej, ale z umiarem
Byliny na glebach piaszczystych sadzi się:
-
nieco głębiej niż na glebach ciężkich,
-
z dobrze dociśniętą ziemią wokół bryły korzeniowej,
-
bez pozostawiania pustych przestrzeni powietrznych.
Pierwsze podlewanie po posadzeniu jest kluczowe i powinno dokładnie nawodnić strefę korzeni.
5. Podlewanie – rzadziej, ale obficiej
Najczęstszy błąd na glebach piaszczystych to:
-
częste, płytkie podlewanie.
Zamiast tego:
-
podlewa się rzadziej,
-
ale tak, aby woda dotarła głęboko do korzeni.
Taki sposób podlewania zmusza rośliny do głębszego ukorzeniania się i zwiększa ich odporność na suszę.
6. Ściółkowanie – obowiązkowy element
Ściółkowanie na glebach piaszczystych:
-
ogranicza parowanie wody,
-
stabilizuje temperaturę gleby,
-
poprawia warunki wzrostu korzeni.
Brak ściółki niemal zawsze oznacza szybsze przesychanie rabaty i słabszy wzrost bylin.
7. Cierpliwość w pierwszych latach
Rabaty bylinowe na glebach piaszczystych:
-
nie wyglądają okazale w pierwszym sezonie,
-
wymagają czasu na rozbudowę systemu korzeniowego,
-
z roku na rok stają się coraz stabilniejsze.
To proces, którego nie da się przyspieszyć intensywnym nawożeniem czy częstym podlewaniem.
Podsumowanie
Gleby piaszczyste nie wykluczają bylin, ale wymagają innego podejścia niż gleby cięższe. Kluczem jest właściwy dobór roślin, dobre przygotowanie stanowiska i rozsądna pielęgnacja. Byliny posadzone z myślą o suszy odwdzięczają się stabilnym wzrostem i mniejszymi wymaganiami w kolejnych latach.
Wniosek praktyczny
Na glebach piaszczystych nie walczymy z suszą, tylko dobieramy rośliny, które ją tolerują.
Dobrze dobrana rabata bylinowa może być trwała, stabilna i mało pracochłonna.
Czytaj także
Autorstwo i prawa autorskie
© Gospodarstwo Szkółkarskie Andrzej Krzysiak
Autorzy: Andrzej Krzysiak, Grzegorz Zbiciak
Współpraca merytoryczna: Iwona Krzysiak, Cezary Krzysiak
Treść powstała na podstawie wieloletniej praktyki szkółkarskiej i doświadczenia produkcyjnego w warunkach środkowo -wschodniej Polski (Wyżyna Lubelska, Pojezierze Łęczyńsko-Włodawskie).
Treść ma charakter praktyczny i edukacyjny, a przedstawione przykłady wynikają z realnej pracy szkółkarskiej oraz doświadczeń terenowych.
