Cis pospolity ‘David’

Taxus baccata ‘David’

Charakterystyka odmiany

Cis pospolity ‘David’ (Taxus baccata) to wąskokolumnowa odmiana krzewu iglastego o wyraźnie pionowym, zwartym pokroju. Wyróżnia się ciemnozielonymi igłami z intensywnie złocistym obrzeżeniem, szczególnie widocznym na młodych przyrostach.

Odmiana ceniona jest za stabilność wzrostu oraz bardzo dobrą zdolność regeneracji po cięciu, typową dla gatunku.

Jest to forma męska – nie wytwarza czerwonych osnówek.

Pokrój i wzrost

Pokrój wąski, kolumnowy, z wyraźnie zaznaczoną osią przewodnią i wzniesionymi pędami bocznymi.

W wieku około 10 lat osiąga przeciętnie:
– wysokość: 1,5–2,0 m
– szerokość: 0,4–0,6 m

Tempo wzrostu umiarkowane. Roślina dobrze się zagęszcza i zachowuje regularną, pionową sylwetkę bez tendencji do rozkładania się.

Igły i walory dekoracyjne

Igły ciemnozielone z wyraźnym, złocistym obrzeżeniem. Młode przyrosty intensywniej wybarwione, co nadaje roślinie efekt rozświetlenia.

Zimozielone – utrzymują barwę przez cały rok. Najlepsze wybarwienie uzyskują na stanowiskach jasnych, osłoniętych od silnych wiatrów zimowych.

Wymagania siedliskowe

Stanowisko: półcień do słońca.
Gleba: żyzna, przepuszczalna, umiarkowanie wilgotna.

Gatunek preferuje gleby o odczynie obojętnym do lekko zasadowego, zasobne w wapń. Na podłożach silnie kwaśnych wzrost może być słabszy.

Nie toleruje zastoin wodnych ani ciężkich, podmokłych podłoży.

Cięcie i formowanie

Cis bardzo dobrze znosi cięcie, również silne, z grubszego drewna. Wykazuje zdolność regeneracji z uśpionych oczek, co pozwala utrzymywać zwartą, formowaną strukturę przez wiele lat.

Strefa mrozoodporności

Oficjalna strefa mrozoodporności: USDA 5b
(temperatury minimalne do około –26°C)

W warunkach Polski środkowo-wschodniej odmiana zimuje stabilnie na stanowiskach osłoniętych. W okresach bezśnieżnych i przy silnych wiatrach młode rośliny mogą wymagać ochrony przed wysuszającym działaniem mrozu.

Uwagi uprawowe i zastosowanie

Odmiana polecana:
– na żywopłoty formowane,
– do nasadzeń szpalerowych,
– jako pionowy akcent w ogrodach formalnych,
– do ogrodów przydomowych oraz zieleni miejskiej.

W nasadzeniach żywopłotowych zalecamy sadzenie w rozstawie:
– 0,6–0,8 m przy żywopłotach formowanych,
– 0,8–1,0 m przy prowadzeniu swobodnym.

Nota klimatyczna

W warunkach zmiennego przebiegu zim oraz coraz częstszych okresów suszy odporność roślin może być uzależniona od lokalnego mikroklimatu, rodzaju gleby i przebiegu sezonu. Młode egzemplarze w pierwszych latach po posadzeniu wymagają szczególnej obserwacji oraz zapewnienia stabilnej wilgotności podłoża. W rejonach o bezśnieżnych zimach wskazane jest ściółkowanie podstawy rośliny.

© Gospodarstwo Szkółkarskie Andrzej Krzysiak – Wszelkie prawa zastrzeżone