Cis pośredni ‘Hicksii’

Taxus × media ‘Hicksii’

Charakterystyka odmiany

Cis pośredni ‘Hicksii’ (Taxus × media) to wąskokolumnowa odmiana krzewu iglastego o silniejszym wzroście i wyraźnie zaznaczonej osi przewodniej. Powstała z połączenia Taxus baccata oraz Taxus cuspidata, łączy dobrą mrozoodporność z wysoką stabilnością formy.

Odmiana ceniona jest za możliwość tworzenia wysokich, zwartych żywopłotów oraz dodatkowy walor dekoracyjny w postaci czerwonych osnówek.

Jest to forma żeńska – w sprzyjających warunkach wytwarza czerwone osnówki.

Pokrój i wzrost

Pokrój kolumnowy, zwarty, z silnie wzniesionymi pędami bocznymi.

W wieku około 10 lat osiąga przeciętnie:
– wysokość: 2,5–3,0 m
– szerokość: 0,8–1,2 m

Tempo wzrostu umiarkowane do silnego. Roślina dobrze się zagęszcza i zachowuje regularną, pionową strukturę.

Igły i walory dekoracyjne

Igły ciemnozielone, błyszczące, gęsto osadzone na pędach. Utrzymują intensywną barwę przez cały rok.

Jesienią, przy obecności zapylaczy, pojawiają się czerwone osnówki stanowiące dodatkowy walor dekoracyjny.

Wymagania siedliskowe

Stanowisko: półcień do słońca.
Gleba: żyzna, przepuszczalna, umiarkowanie wilgotna.

Cisy preferują gleby o odczynie obojętnym do lekko zasadowego, zasobne w wapń. Na podłożach silnie kwaśnych wzrost może być słabszy.

Nie toleruje długotrwałych zastoin wodnych ani ciężkich, podmokłych gleb.

Cięcie i formowanie

Cis bardzo dobrze znosi cięcie, również silne, z grubszego drewna. Wykazuje zdolność regeneracji z uśpionych oczek, co umożliwia utrzymywanie zwartej, wysokiej formy przez wiele lat.

Strefa mrozoodporności

Oficjalna strefa mrozoodporności: USDA 4b–5a
(temperatury minimalne do około –29°C)

W warunkach Polski środkowo-wschodniej odmiana zimuje stabilnie. W okresach bezśnieżnych i przy silnych wiatrach młode rośliny mogą wymagać ochrony przed wysuszającym działaniem mrozu.

Uwagi uprawowe i zastosowanie

Odmiana polecana:
– na wysokie żywopłoty formowane,
– do nasadzeń szpalerowych,
– jako pionowy akcent w ogrodach formalnych,
– do ogrodów przydomowych oraz zieleni miejskiej.

W nasadzeniach żywopłotowych zalecamy sadzenie w rozstawie:
– 0,6–0,8 m przy żywopłotach formowanych,
– 0,8–1,0 m przy prowadzeniu swobodnym.

Nota klimatyczna

W warunkach zmiennego przebiegu zim oraz coraz częstszych okresów suszy odporność roślin może być uzależniona od lokalnego mikroklimatu, rodzaju gleby i przebiegu sezonu. Młode egzemplarze w pierwszych latach po posadzeniu wymagają szczególnej obserwacji oraz zapewnienia stabilnej wilgotności podłoża. W rejonach o bezśnieżnych zimach wskazane jest ściółkowanie podstawy rośliny.