Cis pospolity ‘Elegantissima’

Taxus baccata ‘Elegantissima’

Charakterystyka odmiany

Cis pospolity ‘Elegantissima’ (Taxus baccata) to szerokokrzewiasta odmiana krzewu iglastego o jasnym, kremowo-złocistym obrzeżeniu igieł. Tworzy rozłożystą, gęstą strukturę o naturalnym, lekko nieregularnym charakterze.

Odmiana ceniona jest za stabilny wzrost, dekoracyjne wybarwienie oraz bardzo dobrą zdolność regeneracji po cięciu, typową dla gatunku.

Jest to forma żeńska – w sprzyjających warunkach może wytwarzać czerwone osnówki.

Pokrój i wzrost

Pokrój szeroki, krzewiasty, z pędami rozchodzącymi się na boki.

W wieku około 10 lat osiąga przeciętnie:
– wysokość: 1,2–1,5 m
– szerokość: 1,5–2,0 m

Tempo wzrostu umiarkowane. Roślina stopniowo zagęszcza się, tworząc zwartą, masywną bryłę.

Igły i walory dekoracyjne

Igły ciemnozielone z wyraźnym, kremowo-żółtym obrzeżeniem. Najintensywniejsze wybarwienie widoczne jest na młodych przyrostach.

Zimozielone – utrzymują dekoracyjny charakter przez cały rok. Na stanowiskach jasnych wybarwienie jest wyraźniejsze, jednak miejsca osłonięte sprzyjają stabilniejszemu zimowaniu.

Wymagania siedliskowe

Stanowisko: półcień do słońca.
Gleba: żyzna, przepuszczalna, umiarkowanie wilgotna.

Cisy preferują gleby o odczynie obojętnym do lekko zasadowego, zasobne w wapń. Na podłożach silnie kwaśnych wzrost może być słabszy.

Nie toleruje długotrwałych zastoin wodnych ani ciężkich, podmokłych gleb.

Cięcie i formowanie

Cis bardzo dobrze znosi cięcie, również silne, z grubszego drewna. Wykazuje zdolność regeneracji z uśpionych oczek, co pozwala kontrolować szerokość krzewu oraz utrzymywać zwartą formę przez wiele lat.

Strefa mrozoodporności

Oficjalna strefa mrozoodporności: USDA 5b
(temperatury minimalne do około –26°C)

W warunkach Polski środkowo-wschodniej odmiana zimuje stabilnie na stanowiskach osłoniętych. W okresach bezśnieżnych i wietrznych młode rośliny mogą wymagać ochrony przed wysuszającym działaniem mrozu.

Uwagi uprawowe i zastosowanie

Odmiana polecana:
– do ogrodów przydomowych,
– jako jasny akcent w kompozycjach zimozielonych,
– do nasadzeń grupowych,
– do form naturalnych oraz umiarkowanie formowanych żywopłotów.

W nasadzeniach żywopłotowych zalecamy sadzenie w rozstawie:
– 0,8–1,0 m przy prowadzeniu swobodnym,
– 0,7–0,9 m przy żywopłotach umiarkowanie formowanych.

Nota klimatyczna

W warunkach zmiennego przebiegu zim oraz coraz częstszych okresów suszy odporność roślin może być uzależniona od lokalnego mikroklimatu, rodzaju gleby i przebiegu sezonu. Młode egzemplarze w pierwszych latach po posadzeniu wymagają szczególnej obserwacji oraz zapewnienia stabilnej wilgotności podłoża. W rejonach o bezśnieżnych zimach wskazane jest ściółkowanie podstawy rośliny.

© Gospodarstwo Szkółkarskie Andrzej Krzysiak – Wszelkie prawa zastrzeżone