Jałowiec sabiński ‘Tamariscifolia’

Juniperus sabina ‘Tamariscifolia’

Charakterystyka odmiany

Jałowiec sabiński ‘Tamariscifolia’ (Juniperus sabina) to niska, szeroko rozrastająca się odmiana o szarozielonym do niebieskawozielonego zabarwieniu igieł. Tworzy zwartą, rozłożystą strukturę o nieregularnym, naturalnym charakterze.

Odmiana ceniona jest za wysoką odporność na suszę, wiatr oraz trudniejsze warunki siedliskowe.

Pokrój i wzrost

Pokrój niski, szeroki, z pędami rozchodzącymi się promieniście.

W wieku około 10 lat osiąga przeciętnie:
– wysokość: 0,4–0,8 m
– szerokość: 2,0–3,0 m

Tempo wzrostu umiarkowane do silnego. W warunkach swobodnych intensywnie rozrasta się na boki.

Ulistnienie i walory dekoracyjne

Igły krótkie, częściowo kłujące w młodszych przyrostach, szarozielone do niebieskawych. Najlepsze wybarwienie uzyskuje na stanowiskach słonecznych.

Zimozielony – zachowuje dekoracyjność przez cały rok. W okresie zimowym może przybierać lekko brązowawy odcień.

Wymagania siedliskowe

Stanowisko: słoneczne.

Gleba: przepuszczalna, umiarkowanie sucha do suchej, toleruje gleby ubogie, piaszczyste oraz wapienne.

Bardzo dobrze znosi suszę, wiatr i warunki miejskie. Nie toleruje ciężkich, podmokłych stanowisk.

Cięcie i kontrola rozrostu

Nie wymaga formowania.

Ze względu na silne rozrastanie się na boki, w nasadzeniach ograniczonych przestrzennie zaleca się okresowe skracanie pędów w celu kontroli szerokości. Odmiana dobrze znosi cięcie korygujące wykonywane w młodszych partiach rośliny.

Strefa mrozoodporności

Oficjalna strefa mrozoodporności: USDA 4
(temperatury minimalne do około –34°C)

W warunkach Polski środkowo-wschodniej zimuje stabilnie.

Uwagi uprawowe i zastosowanie

Odmiana polecana:
– do nasadzeń na skarpach,
– do ogrodów żwirowych i skalnych,
– jako roślina okrywowa na większych powierzchniach,
– do terenów o trudniejszych warunkach siedliskowych.

Ze względu na silny rozrost wymaga przewidzenia odpowiedniej przestrzeni.

Nota klimatyczna

W warunkach zmiennego przebiegu zim oraz coraz częstszych okresów suszy odporność roślin może być uzależniona od lokalnego mikroklimatu, rodzaju gleby i przebiegu sezonu. Młode egzemplarze w pierwszych latach po posadzeniu wymagają szczególnej obserwacji oraz zapewnienia stabilnej wilgotności podłoża. W rejonach o bezśnieżnych zimach wskazane jest ściółkowanie podstawy rośliny.

© Gospodarstwo Szkółkarskie Andrzej Krzysiak – Wszelkie prawa zastrzeżone