Jałowiec pospolity ‘Meyer’
Juniperus communis ‘Meyer’
Charakterystyka odmiany
Jałowiec pospolity ‘Meyer’ (Juniperus communis) to kolumnowa odmiana o zwartym, wzniesionym pokroju i srebrzystoniebieskim wybarwieniu igieł. Tworzy smukłą, uporządkowaną sylwetkę o wyraźnie zaznaczonym przewodniku.
Odmiana ceniona jest za odporność na mróz i suszę oraz wyraźny efekt kolorystyczny.
Pokrój i wzrost
Pokrój kolumnowy, z wiekiem lekko rozszerzający się ku górze.
W wieku około 10 lat osiąga przeciętnie:
– wysokość: 2,5–3,5 m
– szerokość: 0,8–1,5 m
Tempo wzrostu umiarkowane do silnego. Z wiekiem wyraźnie zwiększa szerokość, jeśli nie jest formowany.
Po 30 latach może osiągać 5–6 m wysokości.
Ulistnienie i walory dekoracyjne
Igły sztywne, igiełkowate, srebrzystoniebieskie, wyraźnie kłujące. Najlepsze wybarwienie uzyskuje na stanowiskach słonecznych.
Zimozielony – dekoracyjny przez cały rok.
Wymagania siedliskowe
Stanowisko: słoneczne.
Gleba: przepuszczalna, umiarkowanie sucha do suchej, dobrze rośnie na glebach ubogich, piaszczystych i wapiennych.
Bardzo dobrze znosi suszę, wiatr oraz silne mrozy. Nie toleruje ciężkich, podmokłych stanowisk.
Cięcie i formowanie
Dobrze znosi cięcie.
W nasadzeniach szpalerowych zaleca się regularne formowanie boczne w celu kontroli szerokości i utrzymania zwartej struktury w perspektywie wieloletniej.
Silne cięcie w starsze partie należy wykonywać ostrożnie.
Strefa mrozoodporności
Oficjalna strefa mrozoodporności: USDA 3–4
(temperatury minimalne do około –34°C)
W warunkach Polski środkowo-wschodniej zimuje bardzo dobrze.
Uwagi uprawowe i zastosowanie
Odmiana polecana:
– do żywopłotów naturalnych i formowanych,
– do nasadzeń liniowych,
– jako pionowy akcent w ogrodach przydomowych,
– do terenów o słabszych glebach.
W nasadzeniach żywopłotowych zalecamy sadzenie w rozstawie:
– 0,8–1,2 m przy formie naturalnej,
– 0,7–1,0 m przy prowadzeniu formowanym.
Nota klimatyczna
W warunkach zmiennego przebiegu zim oraz coraz częstszych okresów suszy odporność roślin może być uzależniona od lokalnego mikroklimatu, rodzaju gleby i przebiegu sezonu. Młode egzemplarze w pierwszych latach po posadzeniu wymagają szczególnej obserwacji oraz zapewnienia stabilnej wilgotności podłoża. W rejonach o bezśnieżnych zimach wskazane jest ściółkowanie podstawy rośliny.
© Gospodarstwo Szkółkarskie Andrzej Krzysiak – Wszelkie prawa zastrzeżone

Poprzedni