Świerk kaukaski ‘Aureospicata’

Picea orientalis ‘Aureospicata’

Charakterystyka odmiany

Świerk kaukaski ‘Aureospicata’ (Picea orientalis) to odmiana o regularnym, stożkowym pokroju i charakterystycznych, intensywnie żółtych wiosennych przyrostach. Młode pędy wyraźnie kontrastują z ciemnozielonymi igłami starszych partii rośliny.

Odmiana ceniona jest za sezonowy efekt kolorystyczny oraz elegancką, zwartą sylwetkę.

Pokrój i wzrost

Pokrój regularny, stożkowy, z wyraźnie zaznaczonym przewodnikiem.

W wieku około 10 lat osiąga przeciętnie:
– wysokość: 3,0–4,0 m
– szerokość: 1,5–2,0 m

Tempo wzrostu umiarkowane. Z wiekiem zachowuje harmonijną, regularną formę.

W wieku około 30 lat może osiągać 10–15 m wysokości (w zależności od warunków siedliskowych).

Igły i walory dekoracyjne

Igły krótkie, błyszczące, ciemnozielone. Wiosną młode przyrosty mają intensywnie żółtą barwę, która stopniowo przechodzi w zieloną w miarę dojrzewania.

Najlepszy efekt wybarwienia uzyskuje na stanowiskach słonecznych.

Zimozielony – dekoracyjny przez cały rok, z wyraźnym efektem sezonowym.

Wymagania siedliskowe

Stanowisko: słoneczne do półcienistego.

Gleba: żyzna, umiarkowanie wilgotna, przepuszczalna, od lekko kwaśnej do obojętnej.

Nie toleruje długotrwałego przesuszenia w młodym wieku ani zastoin wodnych.

Cięcie i formowanie

Nie wymaga regularnego formowania.

Cięcie ogranicza się do usuwania pędów uszkodzonych lub korekty pokroju. Silne cięcie w starsze partie nie jest zalecane.

Strefa mrozoodporności

Oficjalna strefa mrozoodporności: USDA 5a
(temperatury minimalne do około –28°C)

W warunkach Polski środkowo-wschodniej zimuje stabilnie, jednak młode przyrosty mogą być wrażliwe na późnowiosenne przymrozki.

Uwagi uprawowe i zastosowanie

Odmiana polecana:
– jako soliter w ogrodach przydomowych,
– do ogrodów reprezentacyjnych,
– jako drzewo akcentowe o sezonowym efekcie kolorystycznym,
– do większych ogrodów i terenów parkowych.

Ze względu na docelowe rozmiary wymaga odpowiedniej przestrzeni.

Nota klimatyczna

W warunkach zmiennego przebiegu zim oraz coraz częstszych okresów suszy odporność roślin może być uzależniona od lokalnego mikroklimatu, rodzaju gleby i przebiegu sezonu. Młode egzemplarze w pierwszych latach po posadzeniu wymagają szczególnej obserwacji oraz zapewnienia stabilnej wilgotności podłoża. W rejonach o bezśnieżnych zimach wskazane jest ściółkowanie podstawy rośliny.