Cis pospolity ‘Fastigiata’
Taxus baccata ‘Fastigiata’
Charakterystyka odmiany
Cis pospolity ‘Fastigiata’ (Taxus baccata) to wąskokolumnowa odmiana o wyraźnie zaznaczonej osi przewodniej i silnie pionowym charakterze wzrostu. Tworzy zwarte, gęste formy o eleganckiej, uporządkowanej sylwetce.
Odmiana ceniona jest za możliwość budowania wysokich, wąskich struktur ogrodowych oraz za ponadczasowy, klasyczny charakter. Sprawdza się zarówno w ogrodach formalnych, jak i w nowoczesnych kompozycjach wymagających wyraźnych linii.
W sprzyjających warunkach rośliny żeńskie wytwarzają czerwone osnówki stanowiące dodatkowy walor dekoracyjny.
Pokrój i wzrost
Pokrój kolumnowy, zwarty, z wyraźnie wzniesionymi pędami bocznymi przylegającymi do osi głównej.
W wieku około 10 lat osiąga przeciętnie:
– wysokość: 2,0–3,0 m
– szerokość: 0,6–1,0 m
Tempo wzrostu umiarkowane. Roślina naturalnie zagęszcza się i utrzymuje wąski, pionowy charakter.
Igły i walory dekoracyjne
Igły ciemnozielone, błyszczące, gęsto osadzone na pędach. Zachowują intensywną barwę przez cały rok.
Zimą nie tracą walorów dekoracyjnych, stanowiąc trwały element strukturalny ogrodu.
Wymagania siedliskowe
Stanowisko: półcień do cienia; toleruje stanowiska słoneczne przy zachowaniu odpowiedniej wilgotności podłoża.
Gleba: żyzna, przepuszczalna, umiarkowanie wilgotna.
Cisy preferują gleby o odczynie obojętnym do lekko zasadowego, zasobne w wapń. Na podłożach silnie kwaśnych wzrost może być słabszy.
Nie toleruje długotrwałych zastoin wodnych ani ciężkich, podmokłych gleb.
Cięcie i formowanie
Cis bardzo dobrze znosi cięcie, również silne, z grubszego drewna. Wykazuje zdolność regeneracji z uśpionych oczek, co umożliwia utrzymywanie zwartej, wąskiej formy przez wiele lat.
Może być prowadzony zarówno w formie naturalnej kolumny, jak i jako element wysokiego żywopłotu.
Strefa mrozoodporności
Oficjalna strefa mrozoodporności: USDA 5a–5b
(temperatury minimalne do około –28°C)
W warunkach Polski środkowo-wschodniej odmiana zimuje stabilnie. W okresach bezśnieżnych i przy silnych wiatrach młode rośliny mogą wymagać ochrony przed wysuszającym działaniem mrozu.
Uwagi uprawowe i zastosowanie
Odmiana polecana:
– na wysokie żywopłoty formowane,
– do nasadzeń szpalerowych,
– jako pionowy akcent w ogrodach formalnych,
– do ogrodów przydomowych oraz zieleni miejskiej.
W nasadzeniach żywopłotowych zalecamy sadzenie w rozstawie:
– 0,6–0,8 m przy żywopłotach formowanych,
– 0,8–1,0 m przy prowadzeniu swobodnym.
Nota klimatyczna
W warunkach zmiennego przebiegu zim oraz coraz częstszych okresów suszy odporność roślin może być uzależniona od lokalnego mikroklimatu, rodzaju gleby i przebiegu sezonu. Młode egzemplarze w pierwszych latach po posadzeniu wymagają szczególnej obserwacji oraz zapewnienia stabilnej wilgotności podłoża. W rejonach o bezśnieżnych zimach wskazane jest ściółkowanie podstawy rośliny.
© Gospodarstwo Szkółkarskie Andrzej Krzysiak – Wszelkie prawa zastrzeżone

Poprzedni