Jałowiec pospolity ‘Suecica’

Juniperus communis ‘Suecica’

Charakterystyka odmiany

Jałowiec pospolity ‘Suecica’ (Juniperus communis) to kolumnowa odmiana o zwartym, wyraźnie pionowym pokroju i szarozielonym do lekko niebieskawozielonego wybarwieniu igieł. Tworzy smukłą sylwetkę z wzniesionymi, lekko odstającymi pędami bocznymi.

Odmiana ceniona jest za odporność, stabilność oraz przydatność do nasadzeń liniowych i naturalnych żywopłotów.

Pokrój i wzrost

Pokrój kolumnowy, z wiekiem lekko rozszerzający się.

W wieku około 10 lat osiąga przeciętnie:
– wysokość: 3,0–4,0 m
– szerokość: 0,8–1,5 m

Tempo wzrostu umiarkowane do silnego. Bez formowania z czasem zwiększa szerokość.

Po 30 latach może osiągać 5–7 m wysokości.

Ulistnienie i walory dekoracyjne

Igły sztywne, igiełkowate, szarozielone do lekko niebieskawych, wyraźnie kłujące. Zachowują barwę przez cały rok.

Zimozielony – dekoracyjny w każdym sezonie.

Wymagania siedliskowe

Stanowisko: słoneczne.

Gleba: przepuszczalna, umiarkowanie sucha do suchej, dobrze rośnie na glebach ubogich, piaszczystych i wapiennych.

Bardzo dobrze znosi suszę, wiatr oraz silne mrozy. Nie toleruje ciężkich, podmokłych stanowisk.

Cięcie i formowanie

Dobrze znosi cięcie.

W nasadzeniach szpalerowych zaleca się regularne formowanie boczne w celu kontroli szerokości i utrzymania zwartej struktury w perspektywie wieloletniej.

Silne cięcie w starsze partie należy wykonywać z umiarem.

Strefa mrozoodporności

Oficjalna strefa mrozoodporności: USDA 3–4
(temperatury minimalne do około –34°C)

W warunkach Polski środkowo-wschodniej zimuje bardzo dobrze.

Uwagi uprawowe i zastosowanie

Odmiana polecana:
– do żywopłotów naturalnych i formowanych,
– do nasadzeń liniowych,
– jako pionowy akcent w ogrodach przydomowych,
– do terenów o słabszych glebach.

W nasadzeniach żywopłotowych zalecamy sadzenie w rozstawie:
– 0,8–1,2 m przy formie naturalnej,
– 0,7–1,0 m przy prowadzeniu formowanym.

Nota klimatyczna

W warunkach zmiennego przebiegu zim oraz coraz częstszych okresów suszy odporność roślin może być uzależniona od lokalnego mikroklimatu, rodzaju gleby i przebiegu sezonu. Młode egzemplarze w pierwszych latach po posadzeniu wymagają szczególnej obserwacji oraz zapewnienia stabilnej wilgotności podłoża. W rejonach o bezśnieżnych zimach wskazane jest ściółkowanie podstawy rośliny.

© Gospodarstwo Szkółkarskie Andrzej Krzysiak – Wszelkie prawa zastrzeżone