Sosna czarna

Pinus nigra

Charakterystyka gatunku

Sosna czarna (Pinus nigra) to silnie rosnące, długowieczne drzewo iglaste o regularnym, stożkowym pokroju w młodości i szerokiej, parasolowatej koronie w starszym wieku. Wyróżnia się ciemnozielonymi, długimi igłami oraz wysoką odpornością na suszę, wiatr i warunki miejskie.

Gatunek ceniony jest za stabilność wzrostu, odporność siedliskową oraz przydatność do nasadzeń krajobrazowych i osłonowych.

Pokrój i wzrost

W młodym wieku pokrój stożkowy, z wyraźnie zaznaczonym przewodnikiem. Z czasem korona rozszerza się i przybiera bardziej rozłożysty charakter.

W wieku około 10 lat osiąga przeciętnie:
– wysokość: 3,0–4,0 m
– szerokość: 1,5–2,5 m

Tempo wzrostu umiarkowane do silnego, szczególnie na stanowiskach słonecznych i przepuszczalnych.

Igły i walory dekoracyjne

Igły długie (8–15 cm), sztywne, ciemnozielone, zebrane po dwie w pęczku. Utrzymują intensywną barwę przez cały rok.

Kora w starszym wieku ciemna, głęboko spękana, stanowi dodatkowy walor dekoracyjny.

Wymagania siedliskowe

Stanowisko: słoneczne.

Gleba: przepuszczalna, umiarkowanie sucha do umiarkowanie wilgotnej, toleruje gleby ubogie i piaszczyste.

Dobrze znosi suszę, wiatr oraz warunki miejskie. Nie toleruje długotrwałych zastoin wodnych.

Cięcie i formowanie

Nie wymaga formowania. W młodym wieku możliwe jest skracanie przyrostów („świec”) w celu zagęszczenia korony. Cięcie silne w starszym wieku nie jest zalecane.

Strefa mrozoodporności

Oficjalna strefa mrozoodporności: USDA 4b–5a
(temperatury minimalne do około –29°C)

W warunkach Polski środkowo-wschodniej zimuje stabilnie.

Uwagi uprawowe i zastosowanie

Gatunek polecany:
– do nasadzeń krajobrazowych i parkowych,
– jako drzewo osłonowe,
– do większych ogrodów przydomowych,
– do zadrzewień w trudniejszych warunkach siedliskowych.

Ze względu na silny wzrost wymaga odpowiedniej przestrzeni.

Nota klimatyczna

W warunkach zmiennego przebiegu zim oraz coraz częstszych okresów suszy odporność roślin może być uzależniona od lokalnego mikroklimatu, rodzaju gleby i przebiegu sezonu. Młode egzemplarze w pierwszych latach po posadzeniu wymagają szczególnej obserwacji oraz zapewnienia stabilnej wilgotności podłoża. W rejonach o bezśnieżnych zimach wskazane jest ściółkowanie podstawy rośliny.

© Gospodarstwo Szkółkarskie Andrzej Krzysiak – Wszelkie prawa zastrzeżone