Jałowiec chiński ‘Plumosa Aurea’
Juniperus chinensis ‘Plumosa Aurea’
Charakterystyka odmiany
Jałowiec chiński ‘Plumosa Aurea’ (Juniperus chinensis) to rozłożysta odmiana o pierzastym, lekko falującym ulistnieniu i złocistożółtym wybarwieniu młodych przyrostów. Starsze partie przyjmują odcień złocistozielony.
Odmiana ceniona jest za wyraźny efekt kolorystyczny oraz naturalny, swobodny charakter wzrostu.
Pokrój i wzrost
Pokrój szeroko rozłożysty, z lekko przewieszającymi się końcami pędów.
W wieku około 10 lat osiąga przeciętnie:
– wysokość: 1,2–1,8 m
– szerokość: 2,0–3,0 m
Tempo wzrostu umiarkowane do silnego. Z wiekiem wyraźnie poszerza się na boki.
Po 30 latach może osiągać 3–4 m wysokości, przy znacznej szerokości.
Ulistnienie i walory dekoracyjne
Ulistnienie łuskowate i częściowo igiełkowate, miękkie w strukturze. Młode przyrosty intensywnie złociste, najlepiej wybarwione na stanowiskach słonecznych.
Zimozielony – dekoracyjny przez cały rok.
Wymagania siedliskowe
Stanowisko: słoneczne (dla najlepszego wybarwienia).
Gleba: przepuszczalna, umiarkowanie sucha do umiarkowanie wilgotnej, toleruje gleby przeciętne, również lekko wapienne.
Dobrze znosi suszę oraz warunki miejskie. Nie toleruje ciężkich, podmokłych stanowisk.
Cięcie i formowanie
Dobrze znosi cięcie.
W celu utrzymania zwartej formy oraz kontroli szerokości zaleca się regularne skracanie młodych przyrostów. W przypadku dużych egzemplarzy warto systematycznie ograniczać boczny rozrost, aby zachować przejrzystą strukturę.
Silne cięcie w starsze, zdrewniałe partie należy wykonywać ostrożnie.
Strefa mrozoodporności
Oficjalna strefa mrozoodporności: USDA 4–5a
(temperatury minimalne do około –29°C)
W warunkach Polski środkowo-wschodniej zimuje stabilnie.
Uwagi uprawowe i zastosowanie
Odmiana polecana:
– do ogrodów przydomowych i naturalistycznych,
– do nasadzeń grupowych,
– jako szeroki akcent kolorystyczny,
– na skarpy i większe rabaty.
Ze względu na szeroki rozrost wymaga zaplanowania odpowiedniej przestrzeni.
Nota klimatyczna
W warunkach zmiennego przebiegu zim oraz coraz częstszych okresów suszy odporność roślin może być uzależniona od lokalnego mikroklimatu, rodzaju gleby i przebiegu sezonu. Młode egzemplarze w pierwszych latach po posadzeniu wymagają szczególnej obserwacji oraz zapewnienia stabilnej wilgotności podłoża. W rejonach o bezśnieżnych zimach wskazane jest ściółkowanie podstawy rośliny.
© Gospodarstwo Szkółkarskie Andrzej Krzysiak – Wszelkie prawa zastrzeżone

Poprzedni