Cis pospolity ‘Summergold’
Taxus baccata ‘Summergold’
Charakterystyka odmiany
Cis pospolity ‘Summergold’ (Taxus baccata) to szerokokrzewiasta odmiana krzewu iglastego o intensywnie złocistych młodych przyrostach. Wyróżnia się jasnym, ciepłym wybarwieniem, które wiosną i latem silnie kontrastuje z ciemniejszym wnętrzem rośliny.
Odmiana ceniona jest za dekoracyjne ulistnienie oraz bardzo dobrą zdolność regeneracji po cięciu, typową dla gatunku.
Jest to forma żeńska – w sprzyjających warunkach może wytwarzać czerwone osnówki.
Pokrój i wzrost
Pokrój szeroki, niski, z pędami rozchodzącymi się na boki i lekko łukowato wygiętymi przyrostami.
W wieku około 10 lat osiąga przeciętnie:
– wysokość: 0,8–1,2 m
– szerokość: 1,5–2,0 m
Tempo wzrostu umiarkowane. Roślina stopniowo zagęszcza się, tworząc rozłożystą, stabilną bryłę.
Igły i walory dekoracyjne
Młode przyrosty intensywnie złociste, szczególnie wyraźne na stanowiskach jasnych. Starsze igły zielono-złote, z czasem przybierają bardziej zielonkawy odcień.
Zimozielone – utrzymują dekoracyjny charakter przez cały rok. Najlepsze wybarwienie uzyskują w miejscach dobrze oświetlonych, osłoniętych od silnych wiatrów zimowych.
Wymagania siedliskowe
Stanowisko: półcień do słońca.
Gleba: żyzna, przepuszczalna, umiarkowanie wilgotna.
Cisy preferują gleby o odczynie obojętnym do lekko zasadowego, zasobne w wapń. Na podłożach silnie kwaśnych wzrost może być słabszy.
Nie toleruje zastoin wodnych ani ciężkich, podmokłych gleb.
Cięcie i formowanie
Cis bardzo dobrze znosi cięcie, również silne, z grubszego drewna. Wykazuje zdolność regeneracji z uśpionych oczek, co pozwala kontrolować szerokość krzewu oraz utrzymywać zwartą formę przez wiele lat.
Strefa mrozoodporności
Oficjalna strefa mrozoodporności: USDA 5b
(temperatury minimalne do około –26°C)
W warunkach Polski środkowo-wschodniej odmiana zimuje stabilnie na stanowiskach osłoniętych. W okresach bezśnieżnych i wietrznych młode rośliny mogą wymagać ochrony przed wysuszającym działaniem mrozu.
Uwagi uprawowe i zastosowanie
Odmiana polecana:
– do ogrodów przydomowych,
– jako jasny akcent w kompozycjach zimozielonych,
– do nasadzeń grupowych,
– do form naturalnych oraz umiarkowanie formowanych żywopłotów.
W nasadzeniach żywopłotowych zalecamy sadzenie w rozstawie:
– 0,8–1,0 m przy prowadzeniu swobodnym,
– 0,7–0,9 m przy żywopłotach umiarkowanie formowanych.
Nota klimatyczna
W warunkach zmiennego przebiegu zim oraz coraz częstszych okresów suszy odporność roślin może być uzależniona od lokalnego mikroklimatu, rodzaju gleby i przebiegu sezonu. Młode egzemplarze w pierwszych latach po posadzeniu wymagają szczególnej obserwacji oraz zapewnienia stabilnej wilgotności podłoża. W rejonach o bezśnieżnych zimach wskazane jest ściółkowanie podstawy rośliny.
© Gospodarstwo Szkółkarskie Andrzej Krzysiak – Wszelkie prawa zastrzeżone

Poprzedni