Sosna himalajska (Pinus wallichiana, często spotykana także pod nazwą Pinus griffithii) to zimozielony gatunek iglasty o eleganckim, luźnym pokroju, pochodzący z górskich rejonów Himalajów. Gatunek ten wyróżnia się bardzo długimi, cienkimi i miękko zwisającymi igłami, które nadają roślinie wyjątkowo lekki, dekoracyjny charakter, odróżniający ją od większości sosen uprawianych w Europie.
Igły sosny himalajskiej są długie, cienkie, zebrane po pięć, o barwie niebieskozielonej do srebrzystozielonej, często z wyraźnym, woskowym nalotem. Pokrój rośliny jest szerokostożkowy, z luźno ułożonymi konarami, co sprawia, że drzewo prezentuje się bardzo efektownie jako soliter.
Pinus wallichiana najlepiej rośnie na stanowiskach słonecznych, w glebach żyznych, przepuszczalnych, umiarkowanie wilgotnych. Gatunek ten gorzej znosi długotrwałą suszę, silne wiatry oraz skrajnie suche powietrze, dlatego w warunkach Polski najlepiej sprawdza się w miejscach osłoniętych i o korzystnym mikroklimacie.
Ze względu na swoje walory dekoracyjne sosna himalajska znajduje zastosowanie głównie w większych ogrodach przydomowych, parkach oraz założeniach krajobrazowych, gdzie może być sadzona jako efektowny soliter lub element luźnych kompozycji drzewiastych.
