Sosna czarna (Pinus nigra) to zimozielony gatunek iglasty o silnym wzroście i wysokiej odporności, naturalnie występujący w południowej i środkowej Europie. Gatunek ten wyróżnia się ciemnozielonymi, długimi i sztywnymi igłami oraz dużą tolerancją na niekorzystne warunki środowiskowe, co czyni go jedną z najbardziej wytrzymałych sosen stosowanych w ogrodnictwie i zieleni krajobrazowej.
Igły sosny czarnej są długie, sztywne, zebrane po dwie, o barwie ciemnozielonej, zachowującej intensywność również zimą. Pokrój rośliny w młodości jest stożkowy, z czasem bardziej rozłożysty, przy czym liczne odmiany ogrodowe charakteryzują się zwartym wzrostem lub wąską, kolumnową sylwetką, dostosowaną do mniejszych przestrzeni.
Pinus nigra najlepiej rośnie na stanowiskach słonecznych, w glebach przepuszczalnych, również suchych, wapiennych i ubogich. Bardzo dobrze znosi suszę, mróz, wiatr, zanieczyszczenia powietrza oraz warunki miejskie, dlatego często wykorzystywana jest w nasadzeniach osiedlowych, parkowych oraz przy drogach.
Dzięki wysokiej odporności i dużej zmienności odmianowej sosna czarna znajduje zastosowanie zarówno w ogrodach przydomowych, jako soliter lub element kompozycji iglastych, jak i w nasadzeniach krajobrazowych, gdzie pełni funkcję drzewa strukturalnego i osłonowego.
